Rioolwaterzuivering

Analyse van rioolwater en afvalwater
Rioolwaterzuivering is het proces waarbij het grootste deel van de verontreinigingen uit afvalwater of rioolwater wordt verwijderd, met als resultaat een vloeibaar effluent dat geschikt is voor lozing in het milieu en slib. Om effectief te zijn, moet rioolwater via geschikte leidingen en infrastructuur naar een zuiveringsinstallatie worden getransporteerd en moet het proces zelf aan regelgeving en controles voldoen. Andere afvalwaterstromen vereisen vaak andere en soms gespecialiseerde zuiveringsmethoden. In de meest eenvoudige vorm bestaat de zuivering van rioolwater en de meeste afvalwaterstromen uit de scheiding van vaste stoffen en vloeistoffen, meestal door bezinking. Door opgelost materiaal geleidelijk om te zetten in vaste stoffen, meestal een biologische vlok, en deze te laten bezinken, ontstaat een effluentstroom met een steeds hogere zuiverheid.
Beschrijving
Rioleringswater is het vloeibare afval afkomstig van toiletten, baden, douches, keukens, enz. dat via het riool wordt afgevoerd. In veel gebieden omvat rioolwater ook vloeibaar afval van industrie en handel. In veel landen wordt afvalwater van toiletten 'vuil afvalwater' genoemd, afvalwater van bijvoorbeeld wastafels, baden en keukens 'sullagewater' en industrieel en commercieel afval 'bedrijfsafvalwater'. De scheiding van huishoudelijk afvalwater in grijs water en zwart water komt steeds vaker voor in ontwikkelde landen, waarbij grijs water mag worden gebruikt voor het besproeien van planten of gerecycled voor het doorspoelen van toiletten. Veel rioolwater bevat ook oppervlaktewater van daken of verharde oppervlakken. Gemeentelijk afvalwater omvat daarom de lozing van vloeibaar afval uit huishoudens, bedrijven en de industrie, en kan ook regenwaterafvoer omvatten.

Parameters die doorgaans worden getest:

• BOD (biochemische zuurstofbehoefte)

•COD (Chemische Zuurstofvraag)

•MLSS (zwevende vaste stoffen in het mengsel)

•Olie en vet

•pH

•Geleidbaarheid

•Totaal opgeloste vaste stoffen

BOD (biochemische zuurstofbehoefte):
Biochemische zuurstofbehoefte, ofwel BZV, is de hoeveelheid opgeloste zuurstof die aerobe organismen in een watermassa nodig hebben om organisch materiaal in een bepaald watermonster af te breken bij een bepaalde temperatuur gedurende een specifieke tijdsperiode. De term verwijst ook naar een chemische procedure om deze hoeveelheid te bepalen. Dit is geen precieze kwantitatieve test, hoewel het veelvuldig wordt gebruikt als indicator voor de organische kwaliteit van water. BZV kan worden gebruikt als maatstaf voor de effectiviteit van afvalwaterzuiveringsinstallaties. In de meeste landen wordt het beschouwd als een conventionele verontreinigende stof.
COD (Chemische Zuurstofbehoefte):
In de milieukunde wordt de chemische zuurstofbehoefte (CZB) vaak gebruikt om indirect de hoeveelheid organische verbindingen in water te meten. De meeste CZB-metingen bepalen de hoeveelheid organische verontreinigingen in oppervlaktewater (bijvoorbeeld meren en rivieren) of afvalwater, waardoor CZB een nuttige maatstaf is voor de waterkwaliteit. Veel overheden hanteren strenge regelgeving met betrekking tot de maximaal toegestane CZB in afvalwater voordat dit weer in het milieu mag worden geloosd.

cr.waterbehandeling